Kiedy myślicie o Tai Chi, prawdopodobnie przychodzi Wam na myśl obraz starszego Chińczyka, który w satynowej "piżamie" wykonuje na łonie natury ruchy wyglądające co najmniej dziwnie. Światowy Dzień Tai Chi to idealna okazja, żeby odpowiedzieć sobie na jedno, zasadniczego pytanie - "ale po co on to właściwie robi?!"

Tai chi to chińska sztuka starożytnych ćwiczeń, której pierwsze układy powstały mniej więcej w tym samym czasie, co ziołolecznictwo i akupunktura, ale dopiero od czasów najsłynniejszego mędrca Chin, Lao Tsy (VI w. p.n.e.), zaczęto ją traktować jako sposób na rozwój duchowy.

Wiele osób ćwiczących Tai Chi Chuan błędnie rozumie to zagadnienie. Za powieszenie głowy bierze podciągnięcie do góry punktu Bui Hui znajdującego się na szczycie głowy. Jedyne co uzyskujemy przez taką czynność to wydłużenie szyi. Aby wytłumaczyć zasadę podwieszenia ...

Współcześnie uprawiane tai chi (taijiquan) sprowadza się często do wykonywania form składających się z płynnych, okrężnych, jednostajnych ruchów. Wielu instruktorów znajduje upodobanie w odwoływaniu się do koncepcji nieustannego ruchu i przywołuje obraz płynącej rzeki, by lepiej uzmysłowić uczniom zasadę ćwiczenia.